<<embed width="128" height="128" src="url.swf"></p> </body> </html> یه کمی درد دل- قسمت اول - داق داق آباد - داوه

lotfan montazer bemanid...
 
یه کمی درد دل- قسمت اول
ساعت ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: یه کمی درد دل - قسمت اول ، مرده پرستی ، قدر نشناسی

یه کمی درد دل- قسمت اول

داشتم به این فکر می کردم که چرا به ما داقداق آبادیا میگن غریبه پرستیم . بعدا این به فکرم رسید که این مخصوص ما نیست ! چرا؟ چون اگه اینجوری نبود این ضرب المثل به وجود نمی اومد که بگن ؛ مرغ همسایه غازه!

چه ربطی داره ؟ الان ربطشو می گم.

چرا این مطلب رو اینقده طول بدیم . خلاصه کنم ما داقداق آبادیا یا ایرانیا ، یاشایدم کره زمینیا - چون مطمئنم مریخیا اینجوری نیستند- قدر داشته هامون رو نمی دونیم.از بین داشته هامون سرمایه های  انسانی مهمترند . منظورم از داشته های انسانی ، بزرگان و فرهیخته گان مونن.برگردیم به بحث داقداق آباد . بگید ببینم کدوم داقداق آبادی می دونه

ما چندتا شاعر داریم؟

چند تا نویسنده داریم؟

چند تا نقاش داریم؟

چندتا عکاسو هنرمندو اندیشمند داریم؟

 عکس پایینو نگا کنید بعد بقیه مطلب رو بخونید


خوب عکس رو دیدین؟

این عکس هنرمند نقاش روستامون استاد عبدالرضا حدادیه که با حجت الاسلام عسگری روحانی روستای دستجرد گرفتن.این نقاش عزیزمون رو که داری چندین مقام مختلف از چندین جشنواره و مسابقه هستند،چرا به نوجوان هاو نسل جدید معرفی نکردیم؟

چرا در یک برنامه جمعی از تلاش های این هنر مند تقدیر نکردیم ؟ ایشون که یک جوان موفقی هستن و می تونند الگوی خوبی برای خیلی ها باشند، چرا؟ ...

درسته ما این همه کار رو که می شد انجام بدیم ندادیم ولی همین حاج آقا عسگری ایشون رو به روستای دستجرد دعوت می کنند و در یک برنامه جمعی با اهدای لوحی تقدیر می کنند.

درود بر حاج آقا عسگری و همه اونایی که قدر شناسن و فعال.


 
 
 
 

امکان مشاهده آنلاین فیلم و ویدیو